- Karel Dillen (1925-2007) heet een “veelbelezen, humorvolle en diepmenselijke man met stijl en klasse” te zijn.
Walen:
- “Walen veranderen nooit. De Waalse parasiet op de Vlaamse mens, de Waalse parasiet op de Vlaamse grond, de Waalse parasiet op het Vlaamse werk, de Waalse parasiet op het Vlaamse geld – die Waalse parasiet is het parasiteren gewoon sedert meer dan anderhalve eeuw. Het is hen tot een tweede natuur geworden.”
- Vlaams Blok, maart 1991: Karel Dillen schuwt het untermenschenjargon niet.
IJzerbedevaart:
- “Hoe vaak hoorden we de femelaars niet zeggen dat iedereen moet welkom zijn in Diksmuide, dat allen daar één grote Vlaamse familie vormen. Daarop antwoord ik dat dit klinkklare onzin is. Neen, niet iedereen is welkom in Diksmuide. De moordenaars van Borms zijn niet welkom in Diksmuide. De beulen van Dom Modest van Assche zijn niet welkom in Diksmuide. Degenen die Irma Laplasse op hun geweten hebben en Theo Brouns, Lode Sleurs en zovele anderen, zijn niet welkom in Diksmuide. De amnestie-weigeraars zijn niet welkom in Diksmuide. Degenen die België boven Vlaanderen plaatsen, zijn niet welkom in Diksmuide. Degenen die de Bedevaartweide verwarren met het Rode Plein in Moskou, zijn niet welkom in Diksmuide. Degenen die van de IJzerbedevaarten een verlengstuk van VAKA , VAKZA of welkdanig rood mollengedoe willen maken, zijn niet welkom in Diksmuide. De Nelson Mandela-aanbidders en andere halsband-moorden-verheerlijkers zijn niet welkom in Diksmuide.”
- Wij, Marginalen (1987): voor Dillen staat de Vlaamse Beweging gelijk met de collaboratie.
Mensenrechten (1):
- “Het gaat niet op de rechten van de mens te zien zonder ook de rechten te erkennen van de kleinere en grotere gemeenschappen waartoe de mens behoort, waarmee hij organisch gebonden en verbonden is, en welke binding hem plichten oplegt.”
- Tussenkomst in het Europees parlement (12 september 1991): mensenrechten worden begrensd door volksplichten.
Mensenrechten (2):
- “De rechten van de mens hebben geen absoluut karakter, mogen geen absoluut karakter hebben, mogen nooit een absoluut karakter krijgen. De rechten van de mens hebben een grote waarde, maar wel te verstaan altijd binnen bepaalde grenzen welke erkend moeten worden, welke niet mogen overschreden worden. Op de eerste plaats kan men niet gewagen van voorrechten van de mens. Het gaat wel degelijk om ‘rechten’ en rechten moeten verdiend worden. Wanneer men spreekt over de rechten van de mens, moet men daaraan onmiddellijk koppelen het begrip van de plichten van de mens. Geen mensenrechten zonder mensenplichten. Daarnaast zijn er andere rechten, welke de mensenrechten betrekkelijk houden en omgrenzen. Ik denk aan de rechten van het gezin, aan het levensrecht van het ongeboren kind, aan de taal- en cultuur- en identiteitsrechten van een volk.”
- Tussenkomst in het Europees parlement (12 maart 1993): Karel Dillen kant zich tegen universele mensenrechten.
Vrije meningsuiting (1):
- “Iedereen van ons heeft het recht om te spreken en zijn gedachten tot uitdrukking te brengen, maar waar gaat men heen indien een dergelijk exhibitionisme niet onderdrukt wordt?”
- Tussenkomst in het Europees parlement (21 februari 1991)): Karel Dillen windt zich op wanneer verschillende Europese parlementsleden vlaggetjes van het Afrikaans Nationaal Congres (ANC) uithangen, tijdens een officieel bezoek van ANC-leider en antiapartheidsstrijder Nelson Mandela.
Vrije meningsuiting (2):
- “Een oude volkswijsheid doet er geen doekjes om: ‘Hoe groter geest, hoe groter beest.’ Gal heeft blijkbaar de trefzekerheid van deze volkswijsheid nog maar eens willen aantonen de dag van de plechtige opening van het Vlaams Parlement-dat geen-volwaardig-Parlement-is-en-dat-niet-volwaardig-Vlaams-is. Maar, met alle nodige kritiek op dit Parlement-met-zijn-tekort-aan-bevoegdheden, men mocht toch verwachten dat de uitgenodigden met vork en mes konden eten. Hun soep niet met veel lawaai zouden binnenslurpen. Geen winden zou laten. Of erger. Gal heeft willen bewijzen dat erger nog altijd mogelijk is.”
- Vlaams Blok, april 1996: Karel Dillen valt tekenaar Gal aan omdat die tijdens de officiële opening van het Vlaams Parlement de Vlaams Blokkers ‘gespuis’ had genoemd.
Holebi’s:
- “Homo’s en lesbiennes moeten niet, mogen niet om hun geaardheid vervolgd worden. Net als iedereen hebben zij recht op een volwaardig privé- en beroepsleven. Maar even goed mag er verwacht worden, moet er geëist worden dat er geen sprake zijn kan of mag van hun kant of van de kant van de afbrekers en ondermijners van maatschappij en gemeenschap, van enige agressiviteit, publiciteit, werfcampagne, veldtochterij of welkdanig exhibitionisme ook.”
- Vlaams Blok, maart 1996: Karel Dillen tegen outing: homosexualiteit moet beperkt blijven tot de privé-sfeer.
Geweten:
- ‘Het komt er voor Europa en voor zijn volkeren op aan geen voorwaarden te scheppen voor het kweken aan de lopende band van “gewetensbezwaarden”, begunstigd als een van de vele categorieën uitverkoren en welig tierende huisdieren van de linkse fauna. De zogezegde gewetensbezwaarde en de hele sfeer rond hem geschapen betekende een ondermijning van de verdedigingswil van Europa en zo een vergroting van het oorlogsrisico.”
- Tussenkomst in het Europees parlement (127 oktober 1989): Karel Dillen lust gewetensbezwaarden rauw.
Stakingen:
- “Stakingen als ondergangswellust. De vakbonden worden de jongste jaren gekenmerkt door gevaarlijke demagogie. Hun aandeel in de verantwoordelijkheid voor het ontstaan van de toestand, welke vandaag erg is en morgen rampzalig kan worden, is niet gering. Vandaag echter moeten hun stakingsparolen gewoonweg als misdadig bestempeld worden. Stakingen leiden alleen tot een verdere verergering en verslechtering van de algemene toestand. Stakingen leiden op korte en lange termijn tot een verdere ontwrichting en ondermijning van de economische en ook uiteraard van de sociale toestand. Vandaag worden stakingen een wapen tegen de economie van het land. Het Vlaams Blok heeft steeds beklemtoond: Staken schaadt, werken baat. Vandaag zegt het Vlaams Blok: Staken is misdaad!”
- Vlaams Blok, oktober 1983: Karel Dillen valt de vakbonden frontaal aan op het moment dat ze verwoed actie voeren tegen de besparingsmaatregelen van de regering die vooral de werkende bevolking treffen.
Onverdraagzaam:
- “We zijn onverdraagzaam tegenover de verkopers, verloochenaars en verraders van Vlaanderen. We zijn onverdraagzaam tegenover de moordenaars van het ongeboren kind. We zijn onverdraagzaam tegenover de Vijfde Colonne van de islam. Alles wat recht heeft op verdraagzaamheid, moet geëerbiedigd worden. Al wat niet verdient om geëerbiedigd te worden, moet niet geduld worden.”
- Vlaams Blok, partij van en voor de toekomst (1992): Dillen trekt de grens.
.. “Eigen volk op eigen bodem.”
- Vlaams Blok, januari 1989: Karel Dillen en Philip Dewinter: één front
Anti-racisme:
- “Wij verdedigen de mens van en in zijn volk en Europa, de mens met een taal, een cultuur, een traditie. De miljoenenvoudige productie van zielloze Frankensteins à la Boris Karloff, gevolg van een onverantwoorde immigratie, wijzen wij af. De ideologisten van het zogezegd anti-racisme kennen de echte mens niet meer, verbonden met zijn familie, dorp of stad, streek en volk, met de tradities van zijn volk en van Europa. Zij kennen alleen de ontheemde, de vervreemde van zijn verleden, de ontwortelde, de nergens nog thuis zijnde.”
- Tussenkomst in het Europees parlement (12 juli 1990): de mens hoort thuis bij zijn volk, en nergens anders.
Islam (1):
‘Wij waarderen de islam in zijn cultuurgebied, maar niet bij ons.”
- Tussenkomst in het Europees parlement (12 juli 1990): Karel Dillen wil een islamvrij Vlaanderen.
Islam (2):
‘Klaploperij in dienst van de vreemde en in dienst van de islam. Blijkbaar doet Mevrouw Paula D’Hondt haar uiterste best om bij de niet-Europese vreemdelingen in het gevlei te komen. We kunnen haar geruststellen. Ze zal ongetwijfeld schitterend slagen voor haar islamitisch examen. Ik durf nu reeds te voorspellen dat zij het ooit nog tot stoeltjeszetster in de Grote Moskee van Mekka brengt en, als de wonderen de wereld nog niet uit zijn, wellicht nog tot de eerste vrouwelijke imam.”
- Vlaams Blok, juli 1990: Karel Dillen haalt uit naar Paula D’hondt, Koninklijk Commisaris voor het Migrantenbeleid.
Gastarbeiders:
“De gastarbeidersbezetting dreigt stilaan een omgekeerde kolonisatie te worden. Voor ons betekent het dat wij ondubbelzinnig ons nationalisme gegrondvest zien op het eigen volk, op de verdediging van Europa en de blanke wereld, die niet met schuldcomplexen van allerlei aard naar de ondergang moet afglijden.”
- Dietsland-Europa, juli 1973: In tegenstelling tot wat slecht geïnformeerde journalisten rondbazuinen was Karel Dillen er al vroeg bij…
Niet-Europeanen:
“Asielzoekers, echte of vermeende politieke vluchtelingen, kandidaat-immigranten van om het even welk slag, zij allen uit andere werelddelen moeten zich tot hun buurlanden richten, niet meer tot Europa.”
- 21 brieven aan een jonge Vlaming en Europeaan (1994): Karel Dillen sluit de deur voor alle (arme) niet-Europeanen.
Vrij verkeer:
“Met het vrije verkeer mag geen Europees volk door een ander Europees volk van de eigen wortels beroofd worden, versmacht worden in de grauwe brij welke men, met de leugenachtigste eufemismen ooit uitgevonden, ‘multicultureel’ en ‘pluricultureel’ noemt’ (22 februari 1991).
- Tussenkomst in het Europees parlement (22 februari 1991)): Karel Dillen kant zich eveneens tegen het vrij personenverkeer binnen de Europese Unie.
Le Pen:
“We hebben het nooit onder stoelen of banken gestoken dat we ons verwant voelen met een deel van het gedachtengoed van Le Pen. Er is geen enkele reden waarom we niet openlijk daarvoor zouden uitkomen. Een deel, een belangrijk deel, een wezenlijk deel van onze problemen, van de gevaren welke ons bedreigen, overstijgt de grenzen van Vlaanderen.”
- Vlaams Blok, oktober 1984: Karel Dillen verklaart zijn liefde aan Jean-Marie Le Pen en het Franse Front National.
Eigen volk eerst:
“Vreemdelingenprobleem: nationalistisch probleem. Beperk U tot de Vlaamse taak, bevelen de raadgevers, de stuurlui aan wal aan. Ze zien niet in, of willen niet inzien, of durven niet inzien dat ‘eigen volk eerst’, de weigering om overspoeld, toegeploegd, om gekoloniseerd te worden door niet-Europese vreemdelingen vandaag en iedere dag meer en voor de toekomst een beslissende Vlaamse taak bij uitmuntendheid is. (…) De Vlamingen hebben het recht en de plicht hun eigenheid, hun identiteit, hun taal, hun cultuur, hun wezen te beschermen en te verdedigen. En niet ten laatste het recht en de plicht hun grondgebied te beschermen en te verdedigen.”
- 21 brieven aan een jonge Vlaming en Europeaan (1994): Karel Dillen en Philip Dewinter: één front .
Geweld:
“Men kan en moet het geweld in Rostock en andere Duitse plaatsen betreuren en veroordelen. Geweld brengt geen oplossing en verscherpt alleen de spanningen. Aan de andere kant mag men toch aan een verschijnsel niet voorbijgaan: het is het applaus waarmee op ettelijke plaatsen de Duitse bevolking de herrieschoppers onthaalde. Dat was een uitlaatklep voor al wat de Duitsers vanwege vreemdelingen te verduren hadden. Er is niet alleen het geweld tegen vreemdelingen, er is ook het geweld van de vreemdelingen.”
- Tussenkomst in het Europees parlement (17 september 1992): Karel Dillen zoekt naar de oorzaken van anti-vreemdelingen-geweld…
Cordon sanitaire:
“Eén tegen allen. Het protocol van de politicastersmaffia, het protocol van het politiek profitariaat biedt tenminste één voordeel: duidelijkheid. Zo is er duidelijkheid in deze verkiezingscampagne. Het front werd nu scherp afgebakend. Aan de ene kant het Vlaams Blok, aan de andere kant het blok van de corrupten. Aan de ene kant het Vlaams Blok voor Vlaanderen, aan de andere kant het blok tegen Vlaanderen. Aan de ene kant het Vlaams Blok voor het eigen volk, aan de andere kant het blok tegen de Vlamingen. Aan de ene kant het Vlaams Blok van alle nationalisten, aan de andere kant het blok van de islamisten. Aan de ene kant het Vlaams Blok met een programma, met waarden, met de waarheid, aan de andere kant het blok van de tafelspringers, de elleboogwringers, de arrivisten. Aan de ene kant het Vlaams Blok van de toekomst, aan de andere kant het blok van het verleden. Wij rapen de handschoen op. Wij laten ons niet doen. Wij weten dat we gelijk hebben. Wij zullen deze laatste dagen voor de verkiezingen en de jaren na de verkiezingen nog beslister, nog krachtdadiger, nog vastberadener ons programma, heel ons programma, onverkort en onversneden verkondigen en blijven verkondigen. Wij zullen nog harder werken en blijven werken want nog luider moet weerklinken “Eigen volk eerst” tot eigen volk heerst!’
- Vlaams Blok, juni 1989: Aan nuances had Karel Dillen een broertje dood…
Zweeppartij:
“Wij zitten niet te gluur-ogen naar postjes en ambten. Wij kwijlen niet van verlangen naar een schepen-, burgemeester- en ministerplaats. Wij verkopen onszelf niet. Wij zijn een zweeppartij. In het goed en krachtig en krachtiger hanteren van de zweep lag gisteren en ligt vandaag en morgen onze taak en opdracht. Dat is helemaal geen ijdel en machteloos werk. Integendeel. Laat de zweep knallen. Wees de gist in het brood. Wees de hete adem in de nek der vadsigaards. Laat de zweep knallen en jaag de politici op die de zweep vrezen.”
- Vlaams Blok, juli-augustus 1996: Karel Dillen in zijn afscheidsinterview met het VB-partijblad.
Leiderschap:
“Dwingt het lot u ooit tot de keuze tussen schoothondje of pitbull, wees dan pitbull. Neem de vriendelijke schouderklopjes met een glimlach in ontvangst, maar laat u er niet door doen. Als voorzitter van het Vlaams Blok heeft u een dubbele rol. U is de goede herder die de kudde verder moet leiden. Maar de goede herder kan de waakzame en wanneer nodig bijtensklare herdershond worden, bijtend naar wie de kudde belaagt, van buiten af of van binnen.”
- Vlaams Blok, juni 1996: Karel Dillen geeft in zijn afscheidsspeech goede raad aan opvolger Frank Vanhecke.
Bronnen:
‘Vlaams Blok’ is de naam van het partijblad van de gelijknamige partij.
Bovenstaande citaten werden geselecteerd uit de boeken ‘Grove borstels’ (1995) en ‘Wat het Vlaams Blok verzwijgt’ (2000) van Marc Spruyt.




